Anton Molenaar van Leefbaar Rotterdam heeft een 'objectief beoordelingsmodel' gemaakt om de subsidies van het zogenaamde ‘Cultuurplan 2013-2016’ te verdelen. Verdeling vindt volgens hem nu voornamelijk plaats op basis van artistieke beoordelingen door experts. Hij noemt een zestal criteria, waarbij de verschillende elementen samen het woord 'bouwen' vormen. Leuk gevonden natuurlijk. Criteria zijn volgens hem: Behoefte, Ondernemerschap, Uniciteit, Waarde, Economische belang en Nadruk college.
Bij ieder criterium geef je een cijfer van 1 tot en met 5. Even bij elkaar optellen, en de klus is geklaard. Het is een goed plan en een goed streven. Moeten we vooral proberen en verder uitwerken. Het College geeft in de zgn. 'Uitgangspuntennota' ook al een paar concrete beoordelingscriteria. De VVD heeft wel een paar kanttekeningen bij het beoordelingsmodel van Leefbaar:
1. Wie bepaalt hoeveel punten voor welk onderdeel gescoord wordt? Er zal veel discussie gaan ontstaan over de punten die worden toegerekend. Of een dansgezelschap nu 2 of 4 punten toegekend moet krijgen kan nooit worden beargumenteerd op feiten. Zo objectief is dit beoordelingsmodel dus niet.
2. In het plan krijg je als je onder een bepaald aantal punten komt minder en uiteindelijk helemaal geen subsidie meer. Dat is geen juiste uitkomst. Een instelling of activiteit die onder de gestelde grens zit, krijgt wat ons betreft helemaal niets meer. Als je niet goed bent, word je niet beter door minder subsidie.
3. Jammer dat Leefbaar Rotterdam het voorstel brengt onder de titel 'Weg met het infuus'. Dat is onnodig grievend taalgebruik. Alsof de cultuursector bestaat uit doodzieke onbeweeglijke patiënten, die met een langzaam druppelende subsidie in leven worden gehouden. Subsidie is geen infuus, maar een duw in de rug. Subsidie dient nuttige zaken mogelijk te maken, die anders niet zouden gebeuren. Het is geen geneesmiddel, zelfs niet met objectieve criteria.
Post new comment