De levensverwachting van de Rotterdam is schamel vergeleken met zijn mede-Nederlanders. Dat heeft te maken met de leefstijl die veel Maasstedelingen er op na houden: weinig bewegen, ongezond eten, teveel genotmiddelen. Zeker in de sociaal-economisch zwakkere delen van de Rotterdamse bevolking kost dit kwaliteit en kwantiteit van leven.
De oplossing: geef mensen gezond te eten. Althans dat is de wind die nu door een groot deel van de raad waait. De SP heeft de discussie geopend over gezonde warme lunches op scholen en de motie van de Christenunie-SGP om een groenteabonnement in het Rotterdampasaanbod op te nemen, haalde het op rolletjes. De VVD zet grote vraagtekens bij deze initiatieven en andere vormen van gemeentelijk vitaminebeleid. De veronderstellingen achter het van overheidswege toedienen van winterpenen en mandarijnen kloppen niet.
Het eerste misverstand dat in maakbaarheidsland leeft is dat mensen niet weten waarmee ze bezig zijn, in dit geval niet weten wat gezond eten is. Natuurlijk heeft niet iedereen de bagage van een diëtist en zijn er heel wat bakerpraatjes over vermeende gezondheid van sommige voedingsmiddelen (zie bijvoorbeeld onze collectieve overdosis aan zuivel). Daar staat tegenover dat ik de mensen nog moet tegenkomen die denken dat een frikadel per dag heilzaam is of vitamines in hun Van Nelle-halfzwaar vermoeden. Het probleem zit ‘m in de menselijke eigenschap dat we de korte termijn troost van een product verkiezen boven schadelijke lange termijn effecten. Zeker wie zich nu niet goed voelt en weinig illusies maakt over de toekomst gaat voor de instant bevrediging. Daar kunnen geen 1000 folders over schijven van vijf tegenop.
Dat gezond eten duurder zou zijn dan de ongezonde variant blijft ook een hardnekkig beeld. Met een krappe beurs is het uiteraard uitkijken met wat je koopt. Bij de Aldi’s en Lidls van deze wereld en op de markt kun je echter voor een euro of 15 een welhaast letale dosis vitamines aanschaffen voor een doorsnee gezin. En laat dat bedrag nu precies de helft zijn van een groenteabonnement dat nu in de Rotterdampas zou moeten komen. Dus zelfs als de inkopers van de pas knap onderhandelen, levert dit per saldo weinig op.
De inzet voor de warme schoollunch zorgt in ieder geval voor toediening van ten minste één ‘eenvoudige doch voedzame’ hap per dag aan opgroeiend Rotterdam. Na het schoolontbijt van een aantal jaar geleden een nieuwe staatsmaaltijd erbij. Het is wachten op het avondeten. Of vindt de SP dat ouders, nadat er door de overheid al twee gezonde maaltijden in het kind zijn gemikt, dan rustig in de weer mogen met chips, cola en knackworsten?
De VVD erkent de gezondheidsproblemen in de stad. Voorlichting prima, ouders confronteren met de gevolgen van hun gedrag voor hun kinderen akkoord. Maar denken dat wij met bijvoederprogramma’s het tij kunnen keren is een illusie.
Post new comment