Dat iemand het in zijn hersens haalt om te gaan schieten als hij wordt aangesproken op wildplassen is zo ziek dat je daar als overheid weinig tegen kunt doen. Een incident zoals dat twee weken geleden plaatsvond op het Oleanderplein in Bloemhof kun je amper voorkomen. Toch is de gebeurtenis door de politiek opgepakt. Leefbaar Rotterdam heeft de schietpartij aangegrepen om de overlast van Antilliaanse jongeren en het wapenbezit in deze kringen te agenderen. Een terecht punt vindt ook de VVD, al zijn wij tegen het voorstel van Leefbaar Rotterdam om deze groep selectief te fouilleren.
De VVD is geschrokken van de berichten rondom het incident. Bewoners die melden dat zij al tijden problemen aankaarten op het plein, maar dat daar niets aan wordt gedaan. Klaarblijkelijk zijn er complete gezinnen die overlast veroorzaken. Buurtbewoners voelen zich al langere tijd onveilig. Een inderhaast opgestelde brief aan de gemeenteraad, waarin het college een pakket acties aankondigt, meldt ook nog terloops dat het college denkt extra onderzoek naar de buurtproblematiek nodig te hebben.
Hoe kan dat? Bloemhof bungelt chronisch onderaan op de veiligheidsindex die de gemeente jaarlijks uitgeeft. Bovendien is de wijk al jarenlang onderdeel van allerlei speciale aanpakken (Grote Stedenbeleid, Vogelaarwijk, Pact op Zuid). Menige euro is geïnvesteerd in het gebied. Je zou daarom mogen verwachten dat er in ieder geval heel alert wordt gereageerd op overlast en dat vooruitgang is geboekt op het gebied van veiligheid en sociale omstandigheden. Toegegeven, fysiek is het gebied er beter op geworden. Het Oleanderplein is mooi ingericht. Maar ook deze investering rendeert pas als mensen zich veilig voelen en het plein gebruiken waarvoor het bedoeld is: ontmoeting.
Voor de VVD is daarom de schietpartij – gelukkig zonder fatale afloop- aanleiding om opheldering te vragen over hoeveel er afgelopen jaren is geïnvesteerd in het gebied en met welk resultaat. De huidige cijfers en geluiden uit de wijk zijn niet bemoedigend. De door het college aangekondigde korte termijn aanpak heeft een hoog 'meer van hetzelfde'- gehalte. Het nut van lange termijn aanpakken als Pact op Zuid waar het gaat om veiligheids- en sociaal rendement lijkt twijfelachtig. Daar moet naar gekeken worden. Niet alleen om zo zorgvuldig mogelijk met de beschikbare middelen om te gaan, maar vooral ook omdat iedere Rotterdammer een veilige woonomgeving verdient.
Post new comment